Jasper Schouten wint de Wim Hendriks Trofee

Een mooie dag voor de IJsselstreek lag in het verschiet, toen de renners en begeleiders even na achten in de ochtend binnendruppelden op de parkeerplaats bij strand Horst. Arjan, Harro, Kevin, Jasper, Jurgen en Sven kwamen om te koersen en Gerco, Kris, Piet, Marc en Nicol waren aanwezig om de renners te begeleiden. Met zo’n bezetting kan je bijna niet anders dan een top koers neerzetten. Er werd vol goede moed vertrokken.

Elke windmolen die we onderweg passeerden draaide sneller dan de vorige. Zodra we ruim op tijd in Koewacht arriveerden was de wind al aangetrokken tot een gezonde zes Beaufort. In combinatie met de smalle wegen, vele bochten en kasseistroken leek een zware koers gegarandeerd. Gelukkig is dat precies wat een aantal van de IJsselstrekers nodig hebben om te laten zien wat ze kunnen. De harde wind betekende wel dat het peloton zich al in de neutralisatie vrij nerveus en puberaal begon te gedragen, wat resulteerden in een valpartij na minder dan een kilometer. Een en ander resulteerde in een door de jury opgeworpen barricade, waardoor de gevallen renners konden aansluiten en de rest van het peloton de ergste nervositeit even van zich af kon foeteren.

Zodra de koers herbegon was het direct menens. Vol gas werd er doorgetrokken met de wind van de kant. Daardoor scheurde het peloton natuurlijk direct in stukken. Van de IJsselstrekers wist alleen Jasper zich telkens in de voorste gelederen te nestelen. Harro, de andere waaierspecialist was niet in staat om zijn hamerslagen effectief op de Zeeuws-Vlaamse wegen te doen neerslaan. De reden was een acuut buikgriepje. Daardoor waren er na de openingsfase vijf groene mannen over in koers waarvan vier zich moesten reppen om de aansluiting met de eersten terug te vinden. Dat lukte aardig. Kevin, Sven, Arjan en Jurgen konden zich na een uur of twee weer definitief bij het eerste pelotonnetje voegen, er waren immers al veel mannen uit koers, onder wie een jongen die zonder pardon recht voor Jurgens neus van zijn fiets werd geslagen door een Belg met een woede probleem. Snitches get stitches zeggen ze maar het was goed om te zien dat veel van de jongens die het hadden zien gebeuren dit incident na de koers meldden bij de jury.

Jasper, had zich ondertussen al met tien man losgeweekt van die eerste groep, aan de voorkant. Arjan verliet de groep later ook maar moest dat jammer genoeg aan de achterzijde doen. Met een voorsprong van iets minder dan een minuut draaiden de koplopers de plaatselijke ronden van twaalf kilometer op, waar er vijf van op het programma stonden.

Aan het eind van het eerste omloopje sprong Jurgen naar een groepje van zes wat weg probeerde te glippen. Een behoorlijk gat werd gauw geslagen en zo waren er twee IJsselstrekers op de vlucht voor het alsmaar uitdunnende peloton. Helaas raakte Jurgen na twee rondjes van matige samenwerking in een Terpstra-Sagan scenario verwikkeld en reden er vier man op kousenvoeten bij hem weg. Jaspers groep ging ondertussen stoïcijns door en bouwde de voorsprong verder uit. Jurgen werd na een rondje spartelen opgevangen door een nieuwe groep van tien waarmee hij naar de streep zou rijden.

De kopgroep verloor twee man door het hoge tempo en ondanks wat schermutselingen werd duidelijk dat de koers in een sprint beslecht zou gaan worden. Jasper bleek daarin onverslaanbaar, door zijn Aerodynamische, te hoge sokken waarschijnlijk. Hij stond er een beetje mee voor lul op de finishfoto, we hadden echter wel mooi de eerste zege van het seizoen binnen! Kon ons die sokken schelen.

Jurgen wist in een letterlijk vrij krampachtige poging om te sprinten naar een achttiende plek te rijden. Even later kon Kevin zich, los van het peloton, naar een 24e plek strijden. Ook Sven behoorde tot de amper vijftig uitrijders in deze zware koers. Erg knap! Als klap op de vuurpijl werd de IJsselstreek tweede in het ploegenklassement! Een mooie beloning voor een zware dag waarop topprestaties zijn geleverd door de mannen in het groen.

   

Foto's van Sportfoto.nl