De gouden wielerjaren houden jubilerend jurylid nu nog scherp

Door: Jordy Boschman

‘T HARDE - “De beste juryleden zijn schoolmeesters.” Gert Sneller (79) uit ‘t Harde kan het weten. Hij is onlangs door de KNWU onderscheiden omdat hij vijftig jaar jurylid is in de wielersport.
Gert Sneller uit ‘t Harde. Al vijftig jaar is hij jurylid bij wielerwedstrijden.

Het is welhaast een sport op zich. Als de renners op volle snelheid de eindstreep naderen, verscherpt de jury. Geconcentreerd richten de leden zich op het naderende geweld. Of eigenlijk richten ze zich meer op de nummers. “Vroeger kende ik alle renners. Nummers had ik niet nodig, ik kende de gezichten. Hoe moet ik het zeggen... De sport is nu veel ruimer geworden. Veel groter. De gezichten ken ik niet meer. Nu richt ik me op de nummers.” Sneller onthoudt niet meer zoveel nummers in één keer als voorheen, maar hij heeft een goed excuus: zijn leeftijd. “Drie tegelijk, meer krijg ik d’r niet in. Ze zijn zo weg, man!” De beste juryleden zijn volgens hem docenten. Zij zijn getraind in het onthouden van cijfers. Als het dan toch eens misgaat, kan altijd een renner nog gevraagd worden wie er voor hem reed. “Ze zijn vaak wel eerlijk.”


Sneller deed zijn werk altijd op papier. Nu staat de laptop op de jurytafel en krijgen steeds meer racefietsen een chip. Wordt de jury overbodig? “Als zo’n ding uitvalt, heb je een probleem hoor”, merkt hij fijntjes op. De hulpmiddelen komen aan de andere kant wel van pas, want verjonging in de jury is schaars.


Naast zijn vijftigjarig jurylidmaatschap is Sneller al 52 jaar lid van wielervereniging De IJsselstreek. Een begenadigd fietser was hij zelf niet, maar achter de schermen was hij dé man. In het kleine wereldje dat de wielersport toen nog was. “Je kende elkaar. Veel renners kwamen bij ons aan huis. Na de wedstrijden werd even een praatje gemaakt met de renners. Nu zijn ze meteen weg. Die samenwerking was geweldig. Je was altijd één groep. Heel mooi. Nu komt iedereen voor zichzelf. Je bent niet meer afhankelijk van elkaar.”


Voor de profs heeft het gouden jurylid zich nooit geïnteresseerd. De amateurwedstrijden in de regio, daar haalde hij zijn voldoening. “Grote wedstrijden interesseren me niet. Ik heb er wel eens in een auto achteraan gereden, maar je ziet niets.”


Waarom zou hij zich richten op de wereldsterren, als hij wekelijks Fedor den Hertog en Dries van Wijhe in actie zag. “Dries die in 1973 Nederlands kampioen werd, dat was echt mooi. Fedor was toen misschien wel de beste amateur ter wereld. Iedereen lette op hem tijdens de beklimming van de Cauberg in Valkenburg. ‘Dries, probeer het maar’, zei hij. Dries was op, maar Fedor wist dat hijzelf niet weg kon komen, omdat alle renners op hem letten.” De fonkeling in Snellers ogen zegt voldoende. De gouden tijden zijn geweest. Maar stoppen, nee dat doet hij nog niet.

Gert Sneller woont in 't Harde met zijn vrouw Annie. Ze zijn allebei geboren in Oldebroek. Het echtpaar is in 1965 in 't Harde komen wonen. Ze hebben vier kinderen en acht kleinkinderen gekregen. Naast het jureren bij wielerwedstrijden is Sneller ook jurylid bij skeelerwedstrijden. Dat doet hij al 28 jaar.

bron: http://www.deweekkrant.nl/artikel/2011/maart/22/de_gouden_wielerjaren_houden_jubilerend_juryli_649