Observaties bij het NCK 2012

Inleiding

NCK; iets wat in de belevingswereld van de renners varieert van de finale van het wegseizoen, via zomaar een ploegentijdrit of een gezellig dagje uit met z’n allen, tot een noodzakelijk iets. Kortom, er wordt verschillend tegen aan gekeken. Daar waar de ene ploeg al het hele seizoen aan materiaal, tactiek en conditie aan het slijpen en coachen is, zie je bij de andere ploeg dat er totaal geen samenhang is. Ergo, er nog niet eens de moeite wordt genomen om voor het NCK te trainen.  Welnu, WV de IJsselstreek bevind zich niet aan het uiterste van deze twee kanten. Laten we zeggen, een beetje links en een beetje rechts van het midden.

 

De Locatie

Na enkele jaren te gast zijn geweest in Hoogezand-Sappermeer, zal het voor vele ploegen uit het midden en zuiden van het land een stille wens zijn geweest dat het NCK iets centraler in het land zou komen te liggen. Echter door gebrek aan initiatief van andere verenigingen sloeg Noordelijke Wieler Vereniging Groningen (NWVG) zijn slag om de organisatie in handen te nemen. Wellicht dat de Groningers Hoogezand-Sappermeer iets te druk vonden, zodat een mooi rustig stuk van het Groningse land werd opgezocht; het Lauwersmeergebied.

Een mooie omgeving waar enkel dijken, wad en polderlandschap je deelgenoot laten maken van diverse elementen van de natuur. Wind, wind en nog meer wind. Een streek waar je vergeefs zoekt naar een overspannen weggebruiker die over zijn toeren gaat omdat een vriendelijke verkeersregelaar hem tegenhoud. Ook niet gevaarlijke situaties als gevolg van het plotseling overstekend publiek. Dat is daar niet te vinden. Enkel een verdwaalde schaap, die nog niet is weggezakt in de zompige klei, staat dit geweld te aanschouwen.

Voordeel wel, was dat op de startlocatie voldoende ruimte was voor alle renners met hun gevolg om te parkeren. Blijkbaar is het leger er inmiddels ook achter gekomen dat Groningen leeg is en behalve dijkbewaking niets te verdedigen was.

 

De junioren

Deze mannekes hebben in de aanloop noeste arbeid verricht. Trainen, trainen en nog eens trainen. Schema’s van Gerrit werden nauwgezet opgevolgd. Opzwepende meldingen op allerlei Social Media werden ingezet om de mannen scherp te houden. De stemming zat er goed in en de saamhorigheid was goed.  In alle vroegte werd het kamp in Nowhereland opgeslagen. Een stormvaste tent was georganiseerd om nog enigzins in relatieve luwte warm te kunnen trappen op de tacx. Scheerlijnen werden aan auto’s vast gemaakt om niet alsnog de tent in de lucht zien te verdwijnen. Zelfs een masseur, in de persoon van Kenneth, was aanwezig om de mannekes optimaal te prepareren.

Echter in de uitvoering ging het wat minder. Bij een van de renners ging op een zeer korte tijd voor de start zijn stuurpen een eigen leven leiden. Dus die zat niet goed vast. Iets wat bij de begeleiding een stress-test voor de gierende hartkleppen en bloeddruk was. Na het verlossende startschot kon worden vertrokken voor een tochtje door de polder. Helaas sloeg het noodlot nogmaals toe. Fietswissels en nog meer ellende. Uiteindelijk haalde drie renners de finish en kon uiteindelijk een 31ste plek worden genoteerd, op een kleine vijf minuten van de winnaars. De mannen hadden hun best gedaan, als het materiaal in topconditie was geweest had er wellicht een minuut korter over worden gedaan en was een 21ste plek niet ondenkbaar geweest. Duidelijk een les voor volgend jaar!

De Elite/Belofte/Amateurs

En hoe was de motivatie en voorbereiding bij oudere jongeren? De samenstelling van de groep gaf al aan hoe het er bij ons vermeende keurkorps dit jaar al is gegaan. Blessures, uit vorm zijn, kop er niet bij hebben en nog een bloemlezing van vermeende intenties en argumenten hebben tot dit resultaat geleid. Het missen van een strakke hand en de drukke agenda’s van de individuele deelnemers hadden geresulteerd in een tweetal training sessies. Iets wat in de rijke historie van WV de IJsselstreek nog niet was voorgekomen.  Tot overmaat van ramp bleek de soigneur van dienst de agenda niet te hebben gesynchroniseerd, met als resultaat: niet aanwezig. De ploegleiding kon in uiterste inspanning nog voeding en vocht regelen. En Kenneth was wel bereid om de oudere jongeren warm te zetten.

Door de het sterke resultaat van vorig jaar, 16de plek,  was de starttijd tegen half vier. De wind was nog onverminderd hard. Iets wat resulteerde dat na 14 kilometer er nog vier man bij elkaar waren en ook bij elkaar moesten blijven. Met dit gegeven was een uiteindelijke 44ste stek  het hoogst haalbare.

 

Tenslotte

De prestaties gaven stof tot nadenken, bij het natafelen in Staphorster Chinees, werden al de verbeterpunten voor het volgend seizoen geformuleerd. Kortom, we hebben nog een hele uitdaging. Maar eerst een maandje afstand nemen.   

http://www.flickr.com/photos/wvdeijsselstreek/sets/72157631723568266/show