Observaties bij een trainingstocht in Salland.

Na een kortstondige plaag van koning Winter in de afgelopen tien dagen, werd vrijdag na overvloedige regen de thermometer omhoog gestuwd naar een confortabele acht graden. Dus geen enkele reden om niet op de fiets te klimmen voor een geduchte training.

Als startpunt was een sport en squashcentrum in Zwolle aangewezen. Iets wat weer eens wat anders is. En zeker voor onze Adelaargenoten is dit ver buiten het reguliere trainingsgebied.

Wellicht door de deceptie van de vorige week toen de training werd afgelast, besloot de trainer de aangekondigde vier uur durende training om  te buigen naar een 150 km trainingstocht. Iets wat voor de boekhouders onder ons natuurlijk mathematisch aansluit bij een vier uur durende training. Echter variabelen zoals onbekendheid van het parcours en gesteldheid van het wegdek waren hierbij niet in beschouwing genomen. Ondanks het uitdrukkelijke advies van de trainer, om als je verder dan twintig kilometer van Zwolle woont met de auto te komen, was de meerderheid oud en eigenwijs genoeg om op de fiets te komen. Zelfs vanaf Apeldoorn….

Met een waterig zonnetje bij het vertrek werd iets na tienen vertrokken. Om vooral rustig te beginnen. Na exact twee kilometer was er al de eerste klant voor de volgauto met een lekke achterband. Verwarring alom, omdat volgauto niet het fietspad in het verstedelijkte Zwolle kon volgen. Na een nieuw wiel gestoken te hebben, kon de rit worden vervolgd richting Lichtmis. Iets wat met wind in de rug de snelheid omhoog schroefde tot dik in de 40 km/hr. So far, so good.

Richting Nieuwleusen tijd voor de blokjes sprint, dus hier konden de overtollige energieresten worden verbrand, echter nog allemaal met wind in de rug. Iets wat later wat minde prettig werd, toen de wind vol in de snufferd kwam. Een theoretische les waaierrijden zal ook geen overbodige luxe zijn, gezien de alom heersende verwarring wanneer links of rechtsom gedraaid moet worden. De emoties liepen hierbij tot een dusdanig niveau op dat de trainer even de training stil moest leggen om het een en ander duidelijk uit te leggen. Ondanks dat waren er nog weerbarstige lieden die zich niet ontvankelijk toonden voor de aanwijzingen van de trainer. Briesende renners en verbaal geweld waren het resultaat. Hoewel, na een dikke vijftig kilometer bleken de 22 renners in staat te zijn in een waaierformatie te kunnen rijden.

De staat van het wegdek had inmiddels geleid dat de voorraad bruikbare achterwielen in de volgauto onder het alarmniveau was gekomen. Na bestudering van de diverse lekke banden, was het toch weer verbazingwekkend hoe slecht de enkele renner zich vergewist van de staat van zijn materiaal. De Sint is inmiddels uit het land vertrokken, en had wellicht hier en daar ook beter met buitenbanden kunnen strooien.

Ondanks de GPS en een geduchte voorstudie van de kaart noopte de onbekendheid van het parcours de groep om diverse keren 180 graden te draaien om toch weer een andere weg in te slaan. Voor de een aanleiding om te mopperen, en voor de ander een aanleiding om een interval training te doen.

Met de  Holterberg in aantocht en een kleine 100 kilometer achter de wielen waren de scherpe kantjes er bij de meeste renners er wel vanaf. Benepen werd er al geinformeerd hoe ver het nog was en naar de aanwezige vloeistof en voedingswaar in de volgauto. Echter voor het hardingsproces, werd er gewoon doorgebuffeld.

Uiteindelijk werd na een dikke vijf uur en 145 trainingskilometers het startpunt weer bereikt. Voor een enkeling was dit nog niet genoeg en besloot zijn weg te vervolgen richting huis.

Volgende week training vanaf Orderbos bij de Adelaar. Wordt vervolgd.